نگشوده ای ،
کتیبه های چشمهای دختری
که میخ نگاهش
درخت می شود
در وسعت سینه اش
ماهور - ماهور
ابرهای کلاله ای.
باید منتظر باران نشت
بر کتیبه های نا خوانده -
نا خوانا .
در مسیر بی عابر درخت انجیر و
پیاده روی های سرگردان.
اینجا ،
صندلی بانوی جهان است
باید برای درخت انجیر نامه ای بنویسم
و رزرو کنم صندلی های
یکی برای تو
یکی برای من .
(رضوان)
دوشنبه پانزدهم اسفند 1384 عمرگذر 22:15| نویسنده : داریوش رضوان |
